Ontluchtingsfase

Ontluchtingsfase is een term uit de bouw- en installatietechniek die verwijst naar de fase waarin lucht uit een gesloten vloeistofsysteem wordt verwijderd. Het doel is luchtophopingen te voorkomen die de stroming belemmeren, de warmteoverdracht verminderen en trillingen of geluid veroorzaken. De term wordt met name gebruikt bij verwarmings- en koelsystemen, waterleidingsystemen en hydraulische installaties, maar ook in voertuigen met vloeistofkoeling.

Tijdens deze fase wordt het systeem gevuld of opnieuw gevuld met vloeistof terwijl lucht via speciale ventielen of automatische luchtontluchters wordt afgevoerd. De ontluchting gebeurt meestal bij hoge punten in het systeem en bij ontluchtingspunten. Het proces gaat door totdat er geen lucht meer uit de ventielen komt en de vloeistofstroming stabiel is.

Na voltooiing worden de druk en de toestand van het systeem gecontroleerd en waar nodig bijgesteld; eventuele lekkages worden opgespoord en hersteld. Belangrijke onderdelen zijn onder meer ventielen, automatische luchtontluchters, een luchtafscheider, een expansievat en een circulatiepomp.

De ontluchtingsfase wordt doorgaans uitgevoerd tijdens de installatie, bij onderhoud of na het leegmaken en opnieuw vullen van het systeem. In complexere systemen kunnen meerdere ontluchtingspunten vereist zijn.

Een goed uitgevoerde ontluchtingsfase verbetert de energie-efficiëntie, voorkomt corrosie en verlaagt geluidhinder. Problemen zoals aanhoudende lucht in het systeem, verkeerde druk of lekkages vereisen herhaalde ontluchting en controle.