Milieuinformatieverzoeken

Milieuinformatieverzoeken zijn verzoeken om milieu-informatie die in het bezit is van publieke overheden. De gevraagde informatie kan gaan over onderwerpen als lucht- en waterkwaliteit, geluidshinder, bodemsanering, biodiversiteit, milieueffectrapportages, vergunningen en toezicht- of handhavingsdata. Doel is transparantie te bevorderen en burgers, organisaties en journalisten de mogelijkheid te geven milieukwesties te onderzoeken en verantwoording af te dwingen.

De juridische basis komt voort uit Europese richtlijnen, waaronder het Aarhus-verdrag, en uit nationale regels zoals de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) en het bijbehorende Wob-besluit. Milieu-informatie die publiek belang heeft moet in veel gevallen toegankelijk zijn, tenzij specifieke uitzonderingen van toepassing zijn. Dergelijke informatie kan openbaar worden gemaakt in originele vorm of in geanonimiseerde of samengevatte vorm.

Wie een milieuinformatieverzoek kan indienen, is in beginsel iedereen, zonder dat een specifiek belang hoeft te worden aangetoond. Meerdere overheden kunnen worden benaderd, waaronder gemeenten, provincies, waterschappen, ministeries en publiekrechtelijke instellingen. Een verzoek kan gericht zijn aan de bevoegde instantie die over de betreffende informatie beschikt, en de aanvrager kan vragen om levering in elektronisch formaat.

De bevoegde instantie moet over het algemeen binnen een wettelijk termijn een besluit nemen: informatie verstrekken, gedeeltelijk verstrekken of weigeren met een reden. Mogelijke gronden voor weigering zijn onder meer privacybescherming, bedrijfsvertrouwelijkheid, nationale veiligheid of belangen van lopend onderzoek. Beroep en bezwaar zijn mogelijk bij de bevoegde autoriteit of bij de rechter.

Praktische tip: wees zo concreet mogelijk over de gewenste documenten of datasets, geef tijdsvensters en detailniveau aan, en overweeg of openbare databanken of rapporten al beschikbaar zijn voordat een nieuw verzoek wordt ingediend.