Lijnuitbreiding

Lijnuitbreiding is het proces waarbij een bestaand vervoersnetwerk wordt uitgebreid door het traject te verlengen met nieuwe stations en gebieden, of door verbindingen te creëren die de route uitbreiden. Het kan betrekking hebben op spoor-, tram-, metro- of busvervoer en omvat zowel fysieke aanleg als operationele aanpassingen.

De belangrijkste doelstellingen zijn het verbeteren van bereikbaarheid en mobiliteit, het verkorten van reistijden en het verlagen van congestie op bestaande lijnen. Daarnaast spelen economische ontwikkeling, woningbouw, regionale verbindingen en de integratie met andere vervoersmodaliteiten een rol.

Typen van lijnuitbreiding omvatten trajectuitbreiding (verlenging van een lijn naar nieuw gebied), toevoeging van zijlijnen of vertakkingen, en de aanleg van knooppunten die meerdere lijnen met elkaar verbinden. Ook kan uitbreiding gepaard gaan met een hogere dienstfrequentie langs de nieuwe secties om vervoerskansen en betrouwbaarheid te vergroten.

Het proces omvat doorgaans haalbaarheidsstudies, ruimtelijke plannen, milieu- en inspraaktrajecten, ontwerp- en vergunningsprocedures, aanbesteding, uitvoering en proefbedrijf of ingebruikname.

Financiering komt meestal uit een mix van publieke investeringen, regionale subsidies en soms publiek-private partnerschappen.

Effecten van lijnuitbreiding zijn onder meer toegenomen reizigersaantallen, betere toegankelijkheid van regionale centra, economische groei en mogelijke milieu- en geluidsimpact. Risico’s zijn onder meer hoge kosten, lange doorlooptijden, onzekerheden in ruimtelijke planning en maatschappelijke weerstand.