Levenshistoriekenmerken

Levenshistoriekenmerken is de verzamelnaam voor de kenmerken die de levensloop van een organisme beschrijven en bepalen hoe het investeert in groei, voortplanting en overleving gedurende zijn leven. Deze kenmerken ontstaan uit een combinatie van genetische factoren en omgevingsomstandigheden en vertonen vaak trade-offs: middelen die aan groei of onderhoud worden besteed kunnen ten koste gaan van reproductie en omgekeerd.

Belangrijke voorbeelden van levenshistoriekenmerken zijn de leeftijd waarop een individu voor het eerst gaat voortplanten, de totale reproductieve output (het aantal nakomelingen en de kwaliteit daarvan), het reproductiepatroon (iteropariteit, meerdere periodes van voortplanting, versus semelpariteit, één sterke reproductieve gebeurtenis), groeisnelheid en ontwikkelingsduur, de levensduur, en de mate van ouderzorg. Ook kenmerken zoals grootte bij reproductie, migratie en perioden van diapause of rust dragen bij aan de levensgeschiedenis.

Ecologisch en evolutionair gezien vormen levenshistoriekenmerken de basis voor levensstrategie en populatiedynamiek. Selectie past deze kenmerken aan aan omgevingsomstandigheden zoals resourcebeschikbaarheid, predatie en concurrentie. In stabiele omgevingen ontstaan vaak K-gerelateerde strategieën (langere levensduur, zorg voor nakomelingen, minder nakomelingen), terwijl in onstabiele of rui­stige omgevingen vaker r-gerelateerde strategieën voorkomen (snelle voortplanting, veel nakomelingen, minder ouderzorg).

Meting gebeurt via demografische tabellen en levenslopen, waarbij leeftijdsspecifieke overleving en fecunditeit worden geanalyseerd. Levenshistoriekenmerken helpen bij het begrijpen van populatie- en evolutiepatronen bij verschillende organismen.