Laaggeschoolde

Laaggeschoolde is een Nederlandse aanduiding voor personen met een relatief laag opleidingsniveau. In de armoede- en arbeidsmarktterminologie verwijst het doorgaans naar mensen wiens hoogste voltooide onderwijsniveau primair onderwijs of het lagere deel van het voorgezet onderwijs is, zoals VMBO of vergelijkbaar onderwijs in ons land. Het begrip wordt gebruikt in onderzoek, statistiek en beleidsdiscussies om een specifieke groep op de arbeidsmarkt te identificeren.

In de arbeidsmarkt komen laaggeschoolde werknemers vaak voor in sectoren zoals bouw, productie, horeca en schoonmaak, waar handmatig werk en dienstverlenende functies voorkomen. Hun werkvooruitzichten, beloning en kans op werkloosheid zijn in het algemeen gevoeliger voor economische schommelingen en automatisering dan die van hoger opgeleiden. De groep heeft doorgaans kenmerken zoals parttime-werk, regelmatig van baan wisselen en een geografische concentratie.

Het begrip kan stigmatiserend werken en daarom wordt soms geprefereerd om in neutralere bewoordingen te spreken, bijvoorbeeld met een laag opleidingsniveau of met een beperkt onderwijsniveau. In statistische contexten wordt ook vaker gesproken van laagopgeleid.

Beleid en maatschappelijke discussie richten zich op maatregelen zoals beroepsonderwijs, bijscholing, levenslang leren en herinrichting van arbeidsmarktdiensten om vaardigheden te verbeteren en betere loopbaanmogelijkheden te bieden aan laaggeschoolde werknemers. Hiermee wordt geprobeerd voortijdig verval te voorkomen en overgang naar hogerwaardige functies te vergemakkelijken.