Klimaatverwarming

Klimaatverwarming, ook wel bekend als opwarming van de aarde, verwijst naar de toename van de gemiddelde temperatuur van de aardatmosfeer en oceanen, waargenomen vanaf het begin van de 20e eeuw. Dit fenomeen wordt voornamelijk toegeschreven aan de verhoogde concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer, die veroorzaakt wordt door menselijke activiteiten zoals het verbranden van fossiele brandstoffen, ontbossing en industriële processen.

De belangrijkste broeikasgassen zijn kooldioxide (CO2), methaan (CH4) en lachgas (N2O). Deze gassen houden warmte vast die door de zon wordt uitgestraald, wat leidt tot een versterkt broeikaseffect. Wetenschappers waarschuwen dat deze opwarming leidt tot significante veranderingen in het mondiale klimaat, waaronder stijgende zeespiegels door smeltende ijskappen en gletsjers, extremere weersomstandigheden zoals hittegolven, droogtes en zware neerslag, en veranderingen in ecosystemen en biodiversiteit.

De gevolgen van klimaatverwarming zijn wereldwijd voelbaar en hebben implicaties voor menselijke samenlevingen, economieën en natuurlijke systemen. Internationale inspanningen richten zich op het verminderen van broeikasgasemissies en het aanpassen aan de reeds optredende veranderingen. Er is een brede wetenschappelijke consensus over het bestaan en de oorzaken van klimaatverwarming.