Inertieelterm

Inertieelterm, ook wel inertiële term genoemd, is een term in dynamische vergelijkingen die de inertie van een systeem met massa meegaat. De inertie beschrijft de weerstand van een object tegen veranderingen in zijn beweging, wat in de meetkundige vorm van de regels van Newton tot uitdrukking komt in de term massa maal versnelling.

In klassieke mechanica verschijnt de inertieelterm als het linkerlid van Newtons tweede wet: F = m a. Hier is m a de inertiële term, die aangeeft hoe een object reageert op krachten door te veranderen van snelheid. Naast directe krachten bepaalt de inertiële term dus hoe massieve objecten versnellen of remmen onder invloed van krachten.

In continue media en vloeidynamica wordt de inertiële term vaak geschreven als ρ Du/Dt, de materiaalafgeleide van de momentum. Deze term kan worden opgesplitst in een onregelmatige (unsteady) term ∂(ρu)/∂t en een convectieve term ∇·(ρu ⊗ u), waarvan de convectieve component meestal bekendstaat als de convectieve inertiële term ρ(u · ∇)u. Samen beschrijven ze hoe massa en beweging reageren op veranderingen in tijd en ruimtelijke variatie van de snelheid.

Toepassingen en overwegingen: de inertiële term is essentieel in simulaties en modellering van stromingen, trillingen en andere dynamische systemen. In quasi-stedige of Stokes-stroomscenario’s kan deze term verwaarloosbaar zijn, terwijl hij in turbulente of snelle stromingen cruciaal blijft.

Zie ook: inertia, Newtons wetten, momentumvergelijking, Navier-Stokes, continue media.