Indexsleutels

Een indexsleutel is een sleutelwaarde of een combinatie van sleutelwaarden die wordt gebruikt om een index te bouwen en records in een database sneller terug te vinden. In relationele databases worden indexen vaak opgebouwd op één of meer kolommen; de kolom of kolomcombinatie waarop de index is gebaseerd wordt de indexsleutel genoemd.

Indexsleutels kunnen verschillende functies hebben. Een primaire sleutel identificeert rijen eenduidig en vormt vaak de basis voor de index. Unieke sleutels garanderen dat de waarden in de kolom of kolomcombinatie uniek blijven, terwijl niet-unieke sleutels meerdere rijen kunnen koppelen aan dezelfde sleutelwaarde. Ook samengestelde sleutels bestaan uit meerdere kolommen die samen een indexsleutel vormen.

Hoe een index werkt: voor elke rij wordt een indexrecord aangemaakt met de indexsleutel en een verwijzing naar de opslaglocatie van de rij. De index is doorgaans gesorteerd op de sleutelwaarde, waardoor zoekopdrachten via de index in principe via een logische binaire zoekoperatie kunnen worden versneld. Bij hash-indexen wordt de sleutelwaarde gehasht om een specifieke bucket te lokaliseren.

Ontwerpkeuzes bij indexsleutels hangen af van factoren zoals selectiviteit (het aantal verschillende waarden dat voorkomt), beoogde querypatronen, en de frequentie van updates. Samengestelde indexsleutels kunnen complexere queries ondersteunen, maar vereisen zorgvuldige afstemming op de kolommen die het meest worden gebruikt in waar- en sorteeropdrachten.

Voordelen van indexsleutels zijn snellere zoekopdrachten, efficiëntere sorteringen en ondersteuning voor het naleven van unieke beperkingen en het verbeteren van join-prestaties. Nadelen omvatten extra opslagruimte en onderhoudskosten bij inserts, updates en deletes, evenals mogelijke indexfragmentatie.

Zie ook: primaire sleutel, unieke sleutel, index, B-tree, hash-index.