Hoofdtelefoons

Hoofdtelefoons zijn draagbare geluidsdragers die geluid rechtstreeks naar de oren leveren via luidsprekers die in een hoofdbeugel zijn geplaatst. Ze bestaan doorgaans uit een hoofdband, oorkussens en één of twee driver-eenheden per zijde. Hoofdtelefoons kunnen bekabeld zijn of draadloos via Bluetooth, en variëren sterk in pasvorm, gewicht en bouwkwaliteit.

Typen en constructie: hoofdtelefoons worden meestal ingedeeld als over-ear (circumaural), on-ear ( supra-aural) of in-ear monitors (IEMs). Een onderverdeling is open-back versus closed-back: open-back laat geluid naar buiten en geluid van buiten naar binnen minder tegenhouden, terwijl closed-back voor betere isolatie zorgt. Daarnaast bestaan modellen met actieve ruisonderdrukking (ANC) en puur passieve isolatie.

Technische kenmerken: de drivers kunnen dynamisch of balanced-armature zijn; impedantie varieert van lage waarden (rond 16–32 ohm) tot hoge waarden (tot 600 ohm) voor professioneel gebruik. Frequentiebereik ligt doorgaans tussen circa 20 Hz en 20 kHz. Bekabelde modellen gebruiken standaard 3,5 mm of 6,3 mm aansluitingen; draadloze modellen gebruiken Bluetooth met codecs zoals SBC, AAC, aptX en LDAC. ANC gebruikt microfoontjes en digitale verwerking om ruis te verminderen.

Toepassing en selectie: consumenten kiezen vaak op basis van comfort, geluidskenmerken en draagbaarheid. Professionele modellen richten zich op nauwkeurige weergave en betrouwbaarheid als monitor in studiosetting. Gaming-hoofdtelefoons combineren vaak een geïntegreerde microfoon met lage latentie.

Onderhoud en levensduur: onderhoud omvat wisselbare kussens, verzorging van kabels en opslag; slijtage aan hoofdband of oorkussens kan comfort en geluidsisolatie beïnvloeden. Prijs en bouwkwaliteit hangen samen met de gebruikte materialen en de veringstechniek.