Frequentiebereik

Frequentiebereik is de interval waarin een apparaat, systeem of meting effectief opereert of kan reageren, uitgedrukt in Hertz (Hz). Het wordt doorgaans bepaald door de laagste en hoogste frequentie die het signaal of de respons accepteert, en wordt vaak gecommuniceerd als f_min en f_max. Het begrip kan ook verwijzen naar de passband waarin het systeem geschikt werkt.

In specificaties wordt het frequentiebereik soms gedefinieerd als de passband of als de bandbreedte; de bandbreedte is meestal f_max min f_min. Het verschil tussen deze concepten kan relevant zijn bij de analyse van signaalkwaliteit en systeemgedrag.

Toepassingsvoorbeelden: in audioapparatuur wordt vaak gesproken over een frequentiebereik van circa 20 Hz tot 20 kHz. In radio-ontvangers kan het bereik variëren van enkele kHz tot tientallen MHz of GHz, vaak in meerdere banden. Sensoren zoals accelerometers kunnen een DC- tot enkele honderden Hz bereik hebben, terwijl ultrasone systemen hogere tientallen MHz kunnen bestrijken.

Metingen: de frequentierespons van een systeem wordt doorgaans weergegeven als de gain of amplitude versus frequentie, met kenmerken zoals passbands, ruisband en faselijnen. Meetmethoden maken gebruik van signaalbronnen, netwerkanalyzers en kalibratie over het gewenste bereik.

Belang: het frequentiebereik bepaalt of een systeem geschikt is voor de beoogde signaalband en beïnvloedt ruis, vervorming en kosten. Een te smal bereik kan informatieverlies veroorzaken, terwijl een te breed bereik extra ruis en complexiteit met zich meebrengt; vaak gelden ook reglementaire normen per band.