Halftoneafbeeldingen

Halftoneafbeeldingen zijn afbeeldingen die bestaan uit een patroon van halftonedots. In drukwerk reproduceren zij toongradaties van een origineel beeld door variatie in de grootte en/of de afstand tussen de punten. Bij voldoende afstand ogen de dots samen als één grijstint of kleur. Halftoning maakt het mogelijk om foto’s en schaduwen met een beperkt aantal drukkleuringen weer te geven.

Geschiedenis: Het halftoneproces werd in de 19e eeuw ontwikkeld om fotografische beelden geschikt te maken voor drukpersen. Door toepassing van een halftonescreen kon men continu-tonen simuleren met een raster van discrete punten, meestal toegepast per kleurkanaal. De techniek maakte grootschalige reproductie van foto’s in kranten en tijdschriften mogelijk.

Techniek: In moderne drukkunst wordt vaak AM-screening gebruikt, waarbij de puntgrootte verandert met de helderheid van de afbeelding. Een screen ruling bepaalt het aantal lijnen per inch en daarmee de dichtheid van de dots. Voor kleurreproductie worden doorgaans vier halftoneplaten gemaakt (Cyaan, Magenta, Geel, Zwart) met verschillende hoeken om moiré te voorkomen. Daarnaast bestaan stochastic of FM-screeningtechnieken die puntjes willekeurig verdelen voor egalere tinten.

Digitale verwerking en perceptie: Digitale beelden kunnen halftonebeelden genereren uit rasterafbeeldingen, vaak met dithering of foutdiffusie (bijv. Floyd–Steinberg). Het menselijke oog combineert de kleine dotten bij viewing distance tot een doorlopende tint.

Toepassingen en overwegingen: Halftoning is wijdverbreid in kranten, tijdschriften en drukwerk, maar ook in kunst en grafisch ontwerp. Belangrijke factoren zijnResolutie, dot gain, kleurkalibratie en de keuze tussen AM- of FM-screening voor gewenste beeldkwaliteit.

---