Drukhoogte

Drukhoogte is een term uit de druktechniek die de hoogte van de indruk beschrijft die tijdens het drukken op het substraat ontstaat. Het gaat om de mate waarin papier of karton onder invloed van de indrukcilinder en de bijbehorende componenten wordt ingedrukt, waardoor inkt kan worden overgedragen. De drukhoogte heeft directe invloed op dekking, randhelderheid en de algehele kwaliteit van de afdruk. In de praktijk wordt gestreefd naar een evenwichtige drukhoogte: te veel druk kan leiden tot papiervervorming, kraalvorming en ongewenste dot‑gain; te weinig druk levert fletse afdrukken en onvolledige inktafdruk.

De drukhoogte wordt bepaald door de instelling van de drukpers, waaronder de impression cylinder, blanket en drukplaat, en door eigenschappen van het substraat zoals dikte, samenstelling en vochtgehalte, evenals de gebruikte inkt en het drukproces (offset, flexo, gravure, letterpress). De gewenste drukhoogte varieert per materiaal en toepassing; dun papier vraagt vaak minder druk dan gekleurd karton, en embossing of debossing vereist doorgaans een hoger doelpressie. Papelkwaliteit en warmte gedragen ook mee.

Meting en controle: drukhoogte wordt doorgaans gecontroleerd via proefdrukken en kwaliteitsmetingen. In de praktijk zijn optische en contactloze hoogtemetingen mogelijk, en soms worden densitometrie en oppervlaktemetingen toegepast om de inktdekking en vertaalniveau te verifiëren. In productieomgevingen worden drukhoogte en gerelateerde toleranties bewaakt om consistentie in kleur, scherpte en registratie te waarborgen. Embossing-achtige stappen vereisen expliciet hogere drukhoogte dan vlakke afdrukken.