Dripirrigatie

Dripirrigatie, ook wel druppelirrigatie genoemd, is een irrigatiemethode waarbij water rechtstreeks bij de wortelzone van planten wordt toegevoerd via een netwerk van slangen, leidingen en kleine druppelaars (emitters). Doel is gerichte bevochtiging met zo min mogelijk verdamping, drift en afstroming. De methode is geschikt voor tuinbouw, groenteteelt, fruitteelt en landschapsbeheer.

Een typisch systeem omvat een waterbron, filtratie en een drukregelaar, hoofd- en sublijnen met emitters, afsluiters en soms een regel- of timer-systeem. Emitters variëren in debiet en kunnen druk- compenseren om een uniforme waterafgifte te garanderen. Debieten liggen vaak tussen 0,5 en 4 liter per uur per emitter, afhankelijk van de plantenbehoefte. Driplijnen kunnen aan de oppervlakte liggen of in de bodem (subsurface drip irrigation). De bedrijfdruk ligt doorgaans tussen ongeveer 0,5 en 2,5 bar.

Voordelen zijn onder meer aanzienlijk minder verlies door verdamping en afstroming, efficiëntere waterbenutting en minder onkruidgroei en bladvocht, wat de kans op bladziekten kan verkleinen. Het systeem maakt ook gerichte toediening van meststoffen mogelijk via fertirigatie. Toepassingsgebieden omvatten gewassen in velden en kassen, tuinbouwtuinen, boomgaarden en sierbeplanting.

Onderhoud vereist: filtratie regelmatig schoonmaken en controleren op verstoppingen, periodiek doorspoelen van leidingen en emitters, en controle op lekkages of verkalking. Een goede waterkwaliteit en tijdig onderhoud zijn essentieel voor een betrouwbare werking.