Draagpunten

Draagpunten zijn contactpunten waar een voorwerp of constructie rechtstreeks krachten overdraagt aan een ondersteuning of ondergrond. Op elk draagpunt ontstaat een reactiekracht die weerstand biedt tegen de belasting. Draagpunten spelen een belangrijke rol bij de stabiliteit en de vervorming van een constructie.

Types: in mechanica en bouwkunde maakt men onderscheid tussen scharnieren (pinnen), rollen en vaste steunen. Een scharnier biedt twee onafhankelijke reactiekrachten (x- en y-richting); een rol biedt meestal één reactiekracht loodrecht op het steunvlak; een vaste steun levert zowel horizontale als verticale krachten plus een momentreactie. Daarnaast kunnen draagpunten bestaan uit kleine contactpunten op bijvoorbeeld wielen, pennen of voeten die de belasting op de ondergrond verdelen.

Voorbeeld: een balk die rust op twee steunen heeft twee draagpunten; een tafel met vier poten heeft doorgaans vier draagpunten. De verdeling van de belasting over deze draagpunten bepaalt de berekening van de vereiste sterkte en stabiliteit.

Berekening: in vlakke statica wordt gekeken naar de som van de krachten en naar momenten ten opzichte van een punt; het type en het aantal draagpunten bepalen of het systeem statisch deterministisch is (bijvoorbeeld een combinatie van scharnier en rol levert doorgaans drie onbekende reacties in evenwicht). In de praktijk kan de verdeling van de belasting afhangen van vervorming, wrijving en het contactoppervlak.