Databasestructuur

Databasestructuur verwijst naar de wijze waarop data binnen een database is georganiseerd en beheerd. Het omvat zowel de logische structuur die relaties en data-relaties beschrijft, als de fysieke opslag die data op schijf beschikbaar maakt. De belangrijkste bouwstenen zijn het schema, tabellen, kolommen en datatypes. Tabellen bevatten rijen (records) en kolommen (velden). Primaire sleutels identificeren unieke rijen; vreemde sleutels leggen relaties tussen tabellen vast. Constraints zoals NOT NULL, unieke sleutels en CHECK-beperkingen handhaven data-integriteit en consistentie. Indexen verbeteren de prestaties van queries door snelle toegang te bieden.

Er bestaan verschillende data modellen, waaronder relationeel, document-gebaseerd, grafisch en kolomgebaseerd. In relationele databases wordt de logische structuur meestal uitgedrukt in tabellen en relaties, met normalisatie tot doel redundantie te verminderen. De fysieke opslag omvat onderdelen als pagina’s en opslaglagen; de DBMS beheert deze onderliggende bestanden, cache en uitvoeringsplannen.

Belangrijke concepten zijn DDL (gegevensdefinitie), DML (gegevensmanipulatie), ACID-transacties en referentiële integriteit via foreign keys. Schemaontwerp omvat normalisatie en afwegingen voor denormalisatie voor performance. Metadata en een data dictionary beschrijven de structuur, beperkingen en eigenschappen van de gegevens.

Ontwerp, implementatie en onderhoud van een databasestructuur vereisen beheer van versieschema’s, migraties en back-ups. Beveiliging en toegangscontrole (rollen, machtigingen) zijn essentieel voor betrouwbaarheid en veiligheid. De keuze van het DBMS en de opslag-engine beïnvloedt hoe de structuur in de praktijk wordt toegepast en opgeschaald.