éénrichtingscontact

Éénrichtingscontact is een vorm van communicatie waarbij een zender informatie naar een ontvanger stuurt zonder dat de ontvanger via hetzelfde kanaal direct kan reageren. In dit model gaat de informatievoorziening uit van de zender, terwijl de ontvanger geen of beperkte mogelijkheid heeft om terug te melden of te communiceren via hetzelfde kanaal. Dit staat tegenover tweerichtings- of tweewegcontact, waarbij beide partijen berichten kunnen uitwisselen.

Toepassingsgebieden voor éénrichtingscontact zijn onder meer marketing en informatieve communicatie (zoals push-notificaties, radioreclames en sommige openbare-veiligheidsmeldingen), alsook automatische systeem- of statusmeldingen die geen directe respons vereisen. Het wordt ook toegepast in situaties waarin schaalbaarheid en snelle berichtgeving cruciaal zijn, of waar de ontvanger weinig behoefte heeft om te reageren.

Voordelen van éénrichtingscontact zijn onder meer efficiëntie, schaalbaarheid en snelle distributie van informatie aan grote groepen. Nadelen zijn onder meer gebrek aan directe feedback, beperkte personalisatie en mogelijk als opdringerig ervaren worden. Omdat er geen directe interactie plaatsvindt, kan de relevantie van de boodschap onder de ontvangers variëren en missen ontvangers soms belangrijke context of vervolgstappen.

Bij ontwerp en implementatie spelen overwegingen zoals toestemming en privacy, opt-out mogelijkheden, frequentie van berichten, kanaalkeuze en toegankelijkheid een rol. Een goed ingerichte éénrichtingsstrategie houdt rekening met de behoefte aan duidelijke doelstellingen, relevante inhoud en een duidelijke manier voor ontvangers om eventuele vervolgstappen te vinden.