wateruitscheiding

Wateruitscheiding is een proces binnen de water- en procesindustrie waarbij water wordt gescheiden van een ander materiaal, zoals olie, emulsies, vaste stoffen of een andere vloeistof. Het doel is water terug te winnen of een product te zuiveren door de waterfase uit het mengsel te verwijderen of te scheiden. De term wordt gebruikt in afvalwaterbehandeling, olie-water scheiding, voedsel- en chemische productie en mijnbouwtoepassingen.

Veel voorkomende methoden draaien om verschillen in fysische eigenschappen zoals dichtheid, viscositeit en oppervlaktespanning. Graviteits- en sedimentatiescheiden laten water en de andere componenten uit elkaar zakken of opstijgen onder invloed van zwaartekracht. Centrifugatie verhoogt de scheidingssnelheid door draaiende krachten. Emulsiemiddelen en demulsanten kunnen waterdruppels laten coalesceren tot grotere druppels die makkelijker afscheiden. Filtratie en membraantechnieken, waaronder omgekeerde osmosis en nanofiltratie, verwijderen water uit vloeistoffen of emulgiesystemen. DAF-scheiding (Dissolved Air Flotation) en luchtige flotatie worden gebruikt voor fijngebonden water in schuimende of kleverige media.

Toepassingsgebieden omvatten onder meer de afscheiding van olie en water in olievelden en raffinaderijen, behandeling van industrieel en stedelijk afvalwater, de droog- en zuiveringsfase in chemische processen, en de verwerking van voedingsmiddelen en pulp- en papierindustrie. Belangrijke factoren zijn de aard van het mengsel, de gewenste waterkwaliteit, kosten, en milieuregels.

Beperkingen ontstaan bij stabiele emulsies, hoge viscositeit, temperatuur, en aanwezigheid van toevoegingen die de demulsificatie bemoeilijken. Selectie van de methode gebeurt op basis van de eigenschappen van het mengsel en de gewenste eindkwaliteit.