warmteverbruik

Warmteverbruik is de hoeveelheid warmte-energie die een gebouw of installatie verbruikt om een gewenste binnentemperatuur en comfortniveau te handhaven. Het gaat daarbij specifiek om warmte en niet om het totale energieverbruik, dat ook elektriciteitsverbruik kan omvatten. In energierapporten wordt warmteverbruik vaak uitgedrukt in kilowattuur (kWh) of gigajoule (GJ). Voor gebouwen wordt vaak gesproken over het specifieke warmteverbruik, bijvoorbeeld in kWh per vierkante meter per jaar (kWh/m2/jaar) of in GJ/m2/jaar.

Warmteverbruik wordt gemeten of berekend met verschillende methoden. Bij bestaande gebouwen kan het via gas- of warmteverbruik voor de cv-installatie worden afgeleid, bij stadsverwarming via de aangeleverde warmte, en in EPC-rapporten via simulaties en prestatiegegevens. Monitoring met warmtemeters en slimme thermostaten kan het werkelijke verbruik nauwkeuriger weergeven.

Belangrijke factoren die het warmteverbruik beïnvloeden zijn de bouwschil (isolatie, dak, muren, ramen, luchtdichtheid), ventilatie en warmte-terugwinning, de gewenste binnentemperatuur en de bewonersbehoefte, evenals externe factoren zoals klimaat en buitentemperatuur. Ongelijke verdeling van warmte en onnodige warmteverliezen kunnen het verbruik verhogen.

Het warmteverbruik heeft directe consequenties voor energiekosten en milieuimpact. Beleidsmaatregelen en normering stimuleren energiebesparing via beter isoleren, efficiëntere verwarmingssystemen en vraagsturing. Veelgebruikte maatregelen zijn isolatieverbeteringen, ventilatie met warmte-terugwinning, efficiënte ketels of warmtepompen, en het plaatsen van slimme thermostaten en zonesystemen. Monitoring en evaluatie van werkelijke verbruiksdata ondersteunen gericht onderhoud en investeringen.