buitentemperatuur

Buitentemperatuur is de temperatuur van de buitenlucht gemeten onder standaardomstandigheden. Het is een van de belangrijkste parameters in weer- en klimaatregistratie en vormt de basis voor weersverwachtingen, klimaatanalyses en dagelijkse besluitvorming.

Metingen vinden meestal plaats op 1,25 tot 2 meter boven de grond achter een Stevenson-scherm, zodat directe zoninstraling en warmtebronnen worden tegengehouden. De sensor moet vrij luchtstroom hebben en buiten directe gebouwde muren of verkeer zijn geplaatst. In Nederland en veel andere landen wordt doorgaans Celsius gebruikt; Fahrenheit komt vooral in andere regio's voor.

De buitentemperatuur varieert door zonlicht, windsnelheid, bewolking en neerslag, en door seizoensveranderingen. Dagelijks zijn er maximale en minimale temperaturen. In stedelijke gebieden kan het stedelijke warmte-eiland-effect leiden tot hogere buitentemperaturen in steden.

Toepassingen: weersverwachtingen, klimaatonderzoek, landbouw en tuinbouw, bouw en energiesector. De gegevens komen van nationale meteorologische diensten (bijv. KNMI in Nederland) en internationale netwerken, en worden samengevat in klimaatdatabanken en temperatuurgrafieken.

Verwante concepten: gevoelstemperatuur (windchill, heat index), die rekening houdt met wind en vochtigheid om een ‘gevoelstemperatuur’ te geven. Buitentemperatuur is voor interpretatie vaak de basiswaarde naast de gevoelde temperatuur.