verbrandinggassen

Verbrandingsgassen zijn de gassen die ontstaan bij de verbranding van brandstoffen zoals aardgas, olie en olieproducten, hout en biomassa, of in industriële processen en voertuigen. De exacte samenstelling hangt af van het brandstoftype en de verbrandingomstandigheden. In de meeste gevallen bevatten verbrandingsgassen waterdamp en kooldioxide, maar bij onvolledige verbranding kunnen ook koolmonoxide, vluchtige organische stoffen, onverbrande koolwaterstoffen en roetdeeltjes voorkomen. Daarnaast komen stikstofoxiden (NOx), zwaveloxiden (SOx) en fijn stof voor, vooral bij verbranding van fossiele brandstoffen die deze elementen bevatten. De samenstelling kan verder worden beïnvloed door fisiochemische omstandigheden zoals temperatuur, zuurstofaanbod en mengverhouding van brandstof en lucht.

Verbrandingsgassen ontstaan in diverse bronnen, zoals huishoudelijke en industriële verwarming, stroomopwekking, transport en ovens of kilns in de industrie. Ze dragen bij aan luchtverontreiniging en kunnen milieu- en gezondheidsproblemen veroorzaken. CO kan leiden tot zuurstoftekort bij inademing, NOx en SOx dragen bij aan zuurde nebel en smog, en fijn stof en VOCs hebben uiteenlopende gezondheidseffecten. Daarnaast dragen CO2 en andere broeikasgassen bij aan klimaatverandering.

Beperking en regulering van verbrandingsgassen vinden plaats door optimalisatie van verbranding (juiste lucht-brandstofverhouding), en door emissiebeheersing en -monitoring. Technieken zoals katalytische omzetting, selectieve catalyticreductie (SCR) voor NOx, ontzwaveling en roetfilters worden toegepast, evenals continue emissie-monitoring systemen om naleving van normen te waarborgen. Efficiënter verbrandingsproces en schonere brandstoffen verminderen de hoeveelheid verbrandingsgassen en hun impact.