tegenoverstaande

Tegenoverstaande is een Nederlands woord dat dient als bijvoeglijk naamwoord en als zelfstandig naamwoord. De kernbetekenis is iets dat zich aan de andere kant bevindt of tegenover iets anders ligt; in figuurlijke zin kan het ook verwijzen naar een tegenhanger of opponent in een discussie. Het kan zowel naar een fysieke positie verwijzen, zoals een positie aan de andere kant, als naar een abstracte tegenstelling of tegenpartij, bijvoorbeeld een tegenovergestelde mening of een tegenovergestelde partij.

Etymologie en vormgeving: het woord is afgeleid van tegenover, een vaste combinatie die “op tegenoverliggend/tegenover staand” betekenis heeft, met het achtervoegsel -staande. In hedendaags Nederlands is er doorgaans sprake van twee hoofdvormen: het tegenovergestelde (zelfstandig naamwoord) en de samengestelde adjectieven zoals de tegenovergestelde partij of de tegenovergestelde mening. Een minder gebruikelijke vorm is tegenoverstaande, meestal beperkt tot specifieke combinaties als adjectief vóór een zelfstandig naamwoord.

Gebruik en context: in politiek en debat verwijst men naar de tegenovergestelde partij of naar het tegenovergestelde standpunt. In logica of vocabulaire kan men spreken van het tegenovergestelde van een begrip. In descriptieve teksten kan men spreken van de tegenoverliggende positie of de tegenoverliggende kant als men fysiek tegen iets aanwijst.

Zie ook: tegen-, tegenover, tegenstrijdigheid, tegenstelling, tegengesteld.