schuldhulpverlening

Schuldhulpverlening is de verzamelnaam voor de hulp die mensen met betalingsproblemen in Nederland kunnen krijgen. Het doel is om schulden beheersbaar te maken, weer regie te krijgen over inkomsten en uitgaven en te voorkomen dat financiële problemen leiden tot sociale en materiële achterstand. De dienstverlening is gericht op particulieren die structurele betalingsproblemen ervaren en vrijwillig hulp zoeken.

De meeste schuldhulpverleningsdiensten worden aangeboden door gemeenten. Vaak verloopt dit via een sociaal wijkteam of een gespecialiseerde afdeling, soms in samenwerking met maatschappelijke organisaties. Ook non-profit organisaties kunnen ondersteuning bieden, maar de gemeente blijft het eerste aanspreekpunt. De hulp is meestal kosteloos of tegen een lage eigen bijdrage.

Wat schuldhulpverlening inhoudt, varieert per situatie maar omvat doorgaans een intake en inventarisatie van inkomsten, uitgaven en schulden; budgettering en financieel plan; bemiddeling met schuldeisers; en hulp bij het aanvragen van regelingen zoals schuldsanering voor natuurlijke personen (WSNP) of andere saneringsopties. Daarnaast kan men kiezen voor budgetbeheer of budgetcoaching om de uitgaven onder controle te houden en betalingsafspraken na te komen. Het gezamenlijke doel is een haalbaar betalingsplan en, indien mogelijk, duurzame schuldsanering.

Procedureel start het proces met een intake, gevolgd door een analyse van de financiën en een plan van aanpak. Betrokkenen moeten meewerken, openheid geven over alle schulden en contact onderhouden met schuldeisers. Bij WSNP wordt, na goedkeuring door de rechtbank, een saneringsregeling toegepast die meestal drie tot vijf jaar duurt; aan het eind kan resterende schulden worden kwijtgescholden als aan de voorwaarden is voldaan. Als WSNP niet wordt ingezet, volgt vaak een minder verstrekkende vorm van ondersteuning, zoals budgetbeheer of een betalingsregeling.