relaissystemen

Relaissystemen zijn systemen die gebruikmaken van relays om signalen of stroom te schakelen. Een relais is een elektrisch acterende schakelaar die met een laagvermogen signaal een hogere spanning en stroom in een belastingcircuits kan bedienen. Zo biedt een relais vaak galvanische isolatie tussen besturing en belasting en maakt het het mogelijk om meerdere belastingen vanuit één controlepunt te regelen. Typisch bestaat een relais uit een spoel, een armatuur en contacten, meestal in een behuizing met voorzieningen tegen spanningspieken.

Relais onderscheiden zich onder meer in electromechanische relays (EMR), die bewegende delen hebben, en solid-state relays (SSR), die zonder bewegende onderdelen werken. Ook de contactconfiguraties variëren, met voorbeelden als SPST, SPDT en DPDT. Reedrelays gebruiken een dunne glazen reedschakeling voor compacte toepassingen. Latching- of geheugenrelays kunnen een toestand behouden zonder voortdurende energisatie.

De werking is eenvoudig: energiseer de spoel zodat het magnetisch veld het armatuur aantrekt en de contacten veranderen van stand. Wanneer de spoel uitschakelt, keren de contacten terug. EMR’s kennen mechanische slijtage en relatief lagere schakelsnelheden, terwijl SSR’s geen slijtage van bewegende delen hebben maar warmte en lekweerstanden kunnen genereren en koel nodig hebben.

Toepassingen van relaissystemen zijn breed: automatisering en machinebesturing, veiligheid- en nooddrehen-systemen, automotive, telecommunicatie en bouwkundige schakelingen. Ze bieden isolatie tussen de besturings- en belastingsdelen en maken betrouwbare, gecontroleerde schakeling mogelijk, zelfs bij hoge belastingen. Normen en specificaties voor relays vallen onder diverse industriële en elektrotechnische standaarden, waaronder IEC-rapportages voor elektromecanische elementen.