reizigersonderzoeken

Reizigersonderzoeken is een verzamelterm voor systematische onderzoeken onder reizigers om inzicht te krijgen in reisgedrag, reismotieven en reistendensen. Ze worden meestal uitgevoerd door nationale statistische bureaus, transportautoriteiten of universiteiten als onderdeel van bredere transportonderzoeken. Het doel is om actuele en betrouwbare informatie te leveren voor beleidsvorming, infrastructuuroplossingen en vraagvoorspellingen, evenals voor markt- en duurzaamheidsanalyses.

Typische onderzoeksopzet en methoden

Reizigersonderzoeken kunnen cross-sectionaal zijn, die een momentopname geven, of longitudinaal, met herhaalde metingen bij dezelfde respondenten (panelonderzoek). Dataverzameling gebeurt vaak via vragenlijsten, reisdagboeken, interviews of steeds vaker via digitale middelen zoals mobiele apps en GPS-data. Belangrijke variabelen zijn onder meer reisfrequentie, vervoerswijze (auto, openbaar vervoer, fiets, lopen), reisdoel (werk, studie, boodschappen, vrijetijd), vertrek- en aankomstsituaties, afstand en duur van reizen, kosten en tevredenheid. Daarnaast kunnen attitudes ten opzichte van reizen, milieu-impact en veiligheidsgevoelens worden gemeten.

Toepassingen en uitdagingen

De resultaten dienen ter ondersteuning van beleidsplannen en planningsmodellen, zoals vraagvoorspelling, modulair aandelenverdeling tussen vervoerswijzen en evaluate van effecten van beleidsmaatregelen ( prijsaanpassingen, dienstuitbreidingen, infrastructuur). Uitdagingen zijn onder meer representativiteit van steekproeven, non-respons en geheugen-/recall-bias, evenals privacy- en beveiligingsaspecten bij het verzamelen en verwerken van persoonsgegevens.

Varianten en trend

Veelvoorkomende varianten zijn huishoudelijke reizigersenquêtes, origine- en bestemmingsonderzoeken, en reizigers-/toeristenonderzoeken. Met de opkomst van digitale data nemen de mogelijkheden toe om reizigersgedrag completer en op grotere schaal te analyseren, mits waarborging van privacy en datakwaliteit.