regeltekst

Regeltekst is de operationele, juridisch bindende tekst van een regelgeving, zoals een wet, verordening of beleidsregel. Het is de hoofdtekst waarin rechten, plichten, verboden en toelatingen precies worden vastgelegd, evenals uitvoeringskanalen en handhaving. Regeltekst vormt de kern van de regelgeving en is bedoeld om duidelijk en eenduidig toe te passen te zijn.

Kenmerken van regeltekst zijn onder meer formeel, generiek en normatief taalgebruik. De tekst is opgebouwd in artikelen, leden en alinea’s en gebruikt definities die vaak in een apart definitieskader staan of in de tekst zelf worden geïntroduceerd. De regeltekst bevat meestal bepalingen over toepassingsbereik, verplichtingen, verboden, uitzonderingen, sancties en uitvoeringsvoorschriften. De precieze formulering is gericht op rechtszekerheid en praktische uitvoerbaarheid.

De regeltekst wordt doorgaans vergezeld van toelichting en, zo aanwezig, van preambule of overwegingen. De toelichting biedt context, motivering en uitleg over de bedoelingen achter de regels, maar heeft meestal geen expliciet bindende werking tenzij dit uitdrukkelijk zo is bepaald. Regeltekst en toelichting samen vormen het geheel van regelgeving, waarbij de regeltekst de feitelijk bindende tekst is.

Publicatie en wijziging vinden plaats via formele procedures. De regeltekst wordt gepubliceerd in officiële publicaties of registers en treedt na bekendmaking of inwerkingtredingdatum in werking. Wijzigingen volgen een vast proces en brengen vaak aanpassingen in definities, zekerheden en handhaving met zich mee.

Zie ook: wet- en regelgeving, regelgevingstekst, interpretatie van regels.