possessief

Possessief is een grammaticale term die verwijst naar vormen en constructies die bezit of toebehorende relatie uitdrukken. Het omvat voornaamwoordelijke en bijvoeglijke uitdrukkingen die aangeven wiens iets is of met wie iets is verbonden.

In het Nederlands komt possessief vooral tot uiting in twee hoofdvormen: bezittelijke bijvoeglijke naamwoorden en bezittelijke voornaamwoorden. Bezittelijke bijvoeglijke naamwoorden staan vóór het zelfstandig naamwoord en stemmen overeen met de bezitter: mijn auto, jouw boek, zijn fiets, haar tas, ons huis, jullie tuin, hun spullen. Deze vormen veranderen niet naar het geslacht van het benoemde zelfstandig naamwoord, maar wel naar de persoon en het getal van de bezitter. Bezittelijke voornaamwoorden staan zelfstandig of kunnen na een werkwoord verschijnen en vervangen het genoemde zelfstandig naamwoord in toestanden van bezit: Dit boek is van mij; Het huis is de mijne; Dat huis is de hare; Het is de onze.

Er zijn duidelijke gebruiksverschillen tussen de twee groepen. Bezittelijke bijvoeglijke naamwoorden worden altijd vóór het noun gebruikt en geven bezit aan binnen de zin. Bezittelijke voornaamwoorden functioneren als vervanging van het naamwoord of als predicatieve opmerking en kunnen met een bepaald lidwoord gepaard gaan, bijvoorbeeld de mijne, de jouwe, de zijne, de hare, de onze, de jullie, de hunne. Het predicatieve gebruik laat zien dat bezit ook zonder een direct genoemd bezit kan worden vastgesteld.

Zie ook: bezittelijke voornaamwoorden; bezittelijke bijvoeglijke naamwoorden.