plasmafrequentie
Plasmafrequentie, ook wel plasmapenetreerfrequentie genoemd, is de natuurlijke oscillerende frequentie van de elektronen in een plasma ten opzichte van de zwaarste deeltjes, meestal de ionen. Het begrip komt voort uit de klassieke analyse van een homogene, niet-gazgeleid plasma waarin de elektronen zich als een elastische luchtwolk verhouden ten opzichte van de relatief stille ionen. Deze oscillatie wordt voorspeld door de Maxwell‑Maxwell‑Boltzmann‑vergelijkingen en leidt tot een eenvoudige relatie voor de plasmafrequentie \u03c9p, \u03c9p = \u221a ( n_e e^2 / ( \u03b5_0 m_e ) ), waarbij n_e het elektronendichtheid is, e de elementaire lading, m_e de electronenmassa en \u03b5_0 de elektrische constant. In SI‑eenheden is \u03c9p typisch uitgedrukt in rad/s; in de ruimtevaart- en radio‑communicatie klinkt het vaak als een grensfrequentie in Hz of MHz.
De plasmafrequentie fungeert als drempel: elektromagnetische golven met frequenties lager dan \u03c9p kunnen niet in het
Naast de grensfunctie dient de plasmafrequentie ook als diagnostische tool. Door de resonantie van elektromagnetische fundamentele