plaatelektroden

Plaatelektroden, ook wel vlakplaat-elektroden genoemd, zijn elektroden met een plat, rechthoekig of vierkant oppervlak. Ze fungeren als werk- of tegen-elektroden in elektrochemische cellen en elektrolyse-installaties. Door hun vlakke geometrie bieden ze een relatief groot contactoppervlak en kunnen ze een gelijkmatige verdeling van de elektrische stroom bevorderen.

Ze worden vervaardigd uit geleidende materialen zoals roestvrij staal, koper, grafiet, koolstof of edelmetalen zoals platina en titanium. Veel platen zijn voorzien van een beschermingslaag of coating om corrosie, aantasting of verkleuring door het elektrolytische medium te weerstaan. De platen worden meestal in een frame gemonteerd en van isolatie voorzien om kortsluiting te voorkomen.

Platen variëren in formaat en dikte. Sommige ontwerpen bestaan uit meerdere parallelle platen in een cellopstelling; andere zijn één grote vlakke plaat. Het vlakke oppervlak levert een hoge oppervlakte-activiteit en maakt eenvoudige reiniging mogelijk, maar kan gevoelig zijn voor lokale afwijkingen in stroming of potentiaal (edge effects).

Toepassingen zijn onder meer elektroplating en galvanische depositie, elektrolyseprocessen (zoals waterelektrolyse), en sensorische of onderzoeksopstellingen. Plaattelektroden dienen vaak als tegen- of werk-elektroden en kunnen worden afgestemd door materiaalkeuze en coatings om specifieke elektrochemische vereisten te vervullen.

Onderhoud en overwegingen: inspecteer op corrosie en mechanische beschadigingen, reinig de platen om contaminatie te voorkomen, vervang beschadigde platen en controleer elektrische aansluitingen en isolatie regelmatig.