weerstaan

Weerstaan is a Dutch verb meaning to withstand, resist, or oppose something successfully. It can refer to both physical forces, such as a storm or wind, and to non-physical challenges, such as temptation, pressure, or criticism. The verb is transitive and is commonly used with a direct object, or with the preposition aan in phrases like weerstaan aan verleiding.

Conjugation in the present tense runs as follows: ik weersta, jij weerstaat, hij/zij/het weerstaat, wij weerstaan, jullie weerstaan, zij weerstaan. The simple past is formed as ik weerstond, jij weerstond, hij weerstond, wij weerstonden, jullie weerstonden, zij weerstonden. The perfect tense is constructed with hebben: ik heb weerstaan, jij hebt weerstaan, hij heeft weerstaan, wij hebben weerstaan, jullie hebben weerstaan, zij hebben weerstaan. This makes it a strong, irregular verb in its stem changes, but the forms are regular in the sense of standard Dutch conjugation patterns.

Usage notes and typical contexts: weerstaan is used for both literal resistance (for example, de muur heeft de storm weerstaan) and figurative resistance (for example, hij kon de verleiding weerstaan). The phrase weerstaan aan is common when indicating resistance to a specific temptation or pressure (weerstaan aan verleiding, weerstaan aan druk). The word can appear in formal or everyday language, and it often appears in both spoken and written Dutch.

Etymology and related terms: weerstaan combines weer- (against) with staan (to stand). It shares semantic roots with other Dutch compounds expressing opposition or endurance. Related expressions include weerstand bieden (to offer resistance) and standvastig (steadfast).