paravirtualisten

Paravirtualisten zijn personen of groepen die paravirtualisatie toepassen en verder ontwikkelen. Paravirtualisatie is een vorm van virtualisatie waarbij de gastbesturingssysteemkern is aangepast zodat deze direct met de hypervisor kan communiceren via speciale interfaces, oftewel hypercalls en para-virtuele apparaten. Door deze samenwerking kan de virtualisatieprestatie toenemen, omdat bepaalde bewerkingen niet volledig hoeven te worden geëmuleerd of vertaald.

Kenmerkend voor paravirtualisatie is dat het modify van de gast-OS vereist. Dit biedt prestatievoordelen, met name bij I/O en frequent gebruikte operaties, maar gaat ten koste van draagbaarheid en compatibiliteit: niet alle besturingssystemen kunnen of willen aangepast worden, en samenwerking met de hypervisor is noodzakelijk. Paravirtualisten richten zich daarom op compatibele OS-versies, drivers en interfaces die onder een hypervisor zoals Xen kunnen draaien.

Historisch gezien kreeg paravirtualisatie brede bekendheid met het Xen-project, waar PV-modus werd gebruikt door aangepaste gasten zoals Linux en NetBSD. Deze aanpak leverde prestatiewinsten op ten opzichte van volledige emulatie. Met de opkomst van hardware-ondersteunde virtualisatie (Intel VT-x, AMD-V) en hybride benaderingen is de rol van puur paravirtualisatie afgenomen, maar blijft ze relevant in omgevingen waar prestatiekritische workloads en fijnmazige controle over I/O en scheduling vooropstaan. Moderne systemen kunnen PV combineren met andere vormen, bijvoorbeeld in hybride modellen.

In de praktijk omvat het werk van paravirtualisten vaak OS-ondersteuning, het ontwikkelen van para-virtuele drivers en het verbeteren van interoperabiliteit tussen gastbesturingssystemen en hypervisors. Het vakgebied blijft evolueren naarmate virtualisatiebehoeften veranderen en nieuwe hardwarefuncties beschikbaar komen.