opslaggebiednetwerken

Een opslaggebiednetwerk (SAN, Storage Area Network) is een gespecialiseerd netwerk dat opslagapparaten zoals diskarrays en tape libraries verbindt met servers, zodat block-level opslag centraal en efficiënt aan servers toegewezen kan worden. In tegenstelling tot een NAS, dat bestanden deelt over een netwerk, levert een SAN blokopslag aan de aangesloten systemen, waardoor verschillende servers gelijktijdig en onafhankelijk opslag kunnen gebruiken.

Belangrijke componenten zijn onder andere serverhosts met host bus adapters (HBAs), switches of directors die het SAN-fabriek vormen, opslagcontrollers en opslagarrays, evenals kabels, partitionering en beheer- software. Functies zoals zoning en LUN masking worden gebruikt om toegang en veiligheid te regelen. Veelgebruikte SAN-protocollen zijn Fibre Channel (FC), iSCSI (op opslag via IP-netwerken), Fibre Channel over Ethernet (FCoE) en, steeds vaker, NVMe over Fabrics (NVMe-oF) voor lagere latentie en hogere doorvoersnelheid.

Architecturen en topologieën variëren. De meest voorkomende configuratie is een switched fabric SAN, waarbij meerdere switches een fabric vormen en redundante paden bieden. Oudere of kleinere implementaties kennen point-to-point verbindingen of arbitrated loop ( FC-AL ). NVMe-oF breidt SAN-capaciteiten uit door NVMe-bloks op snelle netwerken te vervoeren.

Toepassingen en voordelen omvatten hoge throughput, lage latency, opslagconsolidatie, eenvoudige backup/replicatie en schaalbaarheid voor groeiende data-eisen, virtualisatie-omgevingen en databases. Nadelen zijn onder meer hogere kosten, complexiteit en gespecialiseerde beheerervaring. Een SAN vereist doorgaans grondige planning op het gebied van redundantie, beveiliging, back-up en disaster recovery.