oogaandoening

Oogaandoening is een verzamelterm voor ziekten en aandoeningen die de ogen of de verwerking van visuele informatie beïnvloeden. De ernst en aard variëren van lichte refractieve fouten tot ernstige aandoeningen die blijvende visusvermindering kunnen veroorzaken.

Veelvoorkomende oogaandoeningen zijn refractieve fouten zoals myopie (bijziendheid), hypermetropie (verziendheid) en astigmatisme; cataract; glaucoom; maculadegeneratie; diabetische retinopathie; conjunctivitis. Andere aandoeningen raken het netvlies, de oogzenuw of de oogspieren. Sommige aandoeningen zijn aangeboren; andere ontwikkelen zich met de leeftijd.

Symptomen hangen af van de aandoening. Veelvoorkomende tekenen zijn wazig of dubbel zicht, beperkt gezichtsveld, lichtgevoeligheid, plotseling verlies van zicht, pijn of roodheid. Een oogarts voert een oogonderzoek uit en meet de visus, controleert de oogdruk en bekijkt het netvlies; aanvullende testen zoals OCT of beeldvorming van het voorste deel van het oog kunnen nodig zijn.

Behandeling is afhankelijk van de diagnose en omvat vaak een combinatie van brillen- of contactlenscorrecties, medicijnen (zoals oogdruppels), lasertherapie en verschillende operaties zoals cataractextractie, glaucomwwerking of retina-operaties. Preventieve maatregelen en leefstijlaanpassingen kunnen het risico verlagen, vooral bij diabetes of hoge bloeddruk.

De prognose varieert. Sommige aandoeningen kunnen met tijdige behandeling volledig worden beheerd of gecorrigeerd, terwijl anderen blijvende schade kunnen veroorzaken. Regelmatige oogonderzoeken, vooral bij risicogroepen (ouderdom, diabetes, familiegeschiedenis), en bescherming tegen UV-straling en roken dragen bij aan preventie.