netwerkbackbones
Een netwerkbackbone, kortweg backbone, is het centrale deel van een telecommunicatienetwerk dat grote hoeveelheden verkeer over lange afstanden transporteert. Backbone-netwerken verbinden regionale en lokale netwerken met elkaar en vormen zo de belangrijkste ruggengraat van de communicatiestructuur, waaronder het internet. Ze bestaan meestal uit zeer betrouwbare, hoog capaciteit-verbindingen, vaak glasvezel, en gebruiken routers die verkeer tussen verschillende netwerken routen.
- Hoge bandbreedte en lage latentie
- Langeafstands-transmissie over fysieke lagen zoals glasvezel
- Redundantie en meerdere paden voor veerkracht
- Diverse topologieën, zoals ring, mesh en lineaire vervolging
- Verkeeraggregatie en interconnectie tussen internetproviders, data centers en bedrijfsnetwerken
- Peering en transitdiensten die wereldwijde bereikbaarheid mogelijk maken
- Ondersteuning van schaalbaarheid en geografische spreiding van het netwerk
- Hiërarchie met core/backbone, distribution en access lagen
- Protocollen voor interdomain routing (bijv. BGP) en intra-domain routing (bijv. OSPF/IS-IS)
- Verkeerengineering met MPLS en moderne alternatieven
- Transporttechnologieën zoals DWDM en optische multiplexing
- Meervoudige fysieke routes en failover-mechanismen
- Netwerkbeheersystemen, monitoring en capaciteitsplanning
- In eigendom of beheer van telecomoperators, cloud- en grote bedrijfsnetwerken
- Voortdurende toename van snelheden (100/400/800 Gbps en hoger) en integratie van edge- en softwaregedreven netwerken
Zie ook: Internetinfrastructuur, Peering, DWDM, IP-transit, MPLS.