lumenbehoud

Lumenbehoud is een principe uit de optica en fotometrie dat stelt dat in een verliesloos optisch systeem de totale lumineuze flux (gemeten in lumen) die een lichtbron binnenkomt, gelijk blijft aan de flux die het systeem verlaat. Een lumen is de eenheid voor lumineuze flux, die de stralingsstroming door het menselijk oog weegt met de lumineuze gevoeligheidsfunctie V(λ). Omdat lumen afhankelijk is van het spectra van het licht, kan lumenbehoud betekenen dat de totale flux over alle richtingen en over alle golflengten constant blijft, terwijl de verdeling van flux door richting of per golflengte kan veranderen door reflecties, brekingen en geometrie.

In de praktijk bestaan er altijd verliezen door absorptie, scattering en imperfecte reflecties, waardoor de lumenflux langs een pad afneemt. Desondanks dient lumenbehoud als nuttige uitgangswaarde bij ontwerp en analyse van optische systemen, zoals lampen, LED-omvormers, spiegelsystemen en vezelbundels, omdat het aangeeft dat flux niet “verrijst” doch in ideale omstandigheden wordt behouden.

Verwante begrippen zijn radiant flux (W) en luminans of luminantie, die respectievelijk energie- en intensiteitsrelaties beschrijven. Lumenbehoud houdt geen rekening metspectrale veranderingen in het oogrespons; daarom kan, ondanks behoud van total lumen, de waargenomen helderheid of kleurweergave variëren als het spectrum verandert door filters, coatings of materiaal eigenschappen.