intertekstueel
Intertekstualiteit is een begrip uit de literatuurwetenschap en mediawetenschap dat beschrijft hoe een tekst betekenis ontleent aan verwijzingen naar andere teksten. Teksten bestaan niet los van elkaar, maar staan in dialoog met wat eraan voorafging en wat ervan afstamt. Door zulke verwijzingen kan een tekst extra lagen van betekenis openen voor lezers en kijkers die die verwijzingen herkennen.
Het begrip werd door de Franse theoretica Julia Kristeva in de late jaren zestig geformuleerd, en bouwt
Typen van intertekstualiteit omvatten directe citaten, expliciete verwijzingen (allusies), maar ook pastiche, parodie en remix. Teksten
In de praktijk komt intertekstualiteit voor in literatuur, film, televisie, muziek en reclame. Door het herkennen
Kritieken richten zich op de vaagheid van het concept en de afhankelijkheid van lezerskennis. Sommige denkers