informatieverkeer

Informatie verkeer verwijst naar de verplaatsing van informatie-eenheden over een communicatienetwerk. Het omvat zowel de payload (tekst, beeld, geluid, data) als de bijbehorende metadata zoals headers en protocollayers. Het begrip wordt gebruikt in telecommunicatie, computernetwerken en data-centers.

Verschillende soorten verkeer bestaan naast elkaar: real-time verkeer zoals spraak, videoconferenties en live-streaming die lage latency en voorspelbare prestaties vereisen, en niet-realtime verkeer zoals bulkdata, back-ups en e-mail die grotere tolerantie voor vertraging hebben. Verkeer kan uni- of bidirectioneel zijn en kan worden geclassificeerd naar prioriteit, bestemming of toepassing.

Meting en beheer van informatieverkeer gebeurt doorgaans in bits per seconde (bps), met gebruikelijke schaalniveaus zoals Mbps, Gbps en Tbps, en ook in pakketten per seconde. Netwerkbeheerders monitoren, analyseren en modelleren verkeer om capaciteit te plannen, congestie te voorkomen en servicelevel agreements te handhaven. Technieken zoals traffic shaping, quality of service (QoS), geavanceerde routing en congestiebeheer spelen daarbij een rol.

Uitdagingen voor informatieverkeer zijn onder meer variabele verkeersbelasting, groeiende vraag naar bandbreedte en verschuivingen naar mobiele en draadloze netwerken. Encryptie kan inspectie bemoeilijken, wat invloed heeft op monitoring en beveiliging. Ontwerp van netwerken omvat redundantie, multi-path routing en effectieve congestiebeheersing om betrouwbaarheid en prestaties te waarborgen.

Relevantie van informatieverkeer is groot in moderne communicatie-infrastructuren, van ISP-netwerken tot bedrijfsdata-centers en cloud-diensten. Beleidsmakers en aanbieders richten investeringen en regelgeving daarop af, met aandacht voor toegankelijkheid, betrouwbaarheid, capaciteit en privacy.