haarzakjes

Haarzakjes zijn de minuscule structuren in de huid waaruit haren groeien. Bij mensen en vele zoogdieren bestaan ze uit invaginaties van de epidermis die zich uitstrekken in de dermis. Aan de basis ligt de haarbulbus, waar cellen van de haarmatrix snel delen en nieuw haar vormen. De haarmatrix staat in contact met de dermale papilla, een bundel bloedvaten die voedingsstoffen en groeifactoren levert. Rondom de bulbus bevinden zich de wortelscheden, die het haar in het zakje geleiden. Een talgklier mondt uit in het bovenste deel van het haarzakje en zorgt voor afscheiding van talg die het haar en de huid verzorgt. De arrector pili-spier is aan het zakje bevestigd en kan het haar rechtop laten staan.

De functie van het haarzakje is het produceren van haren en het reguleren van hun groei. Haargroei verloopt via een cyclical process met drie fasen: de anagene fase (actieve groei), de catagene fase (overgang en terugtrekking van de groeizone) en de telogene fase (rustfase). De duur van deze fasen varieert per locatie op het lichaam en per soort; in de hoofdhuid kan de anagene fase enkele jaren duren, terwijl deze elders korter is.

Ontwikkeling en variatie: haarzakjes ontwikkelen zich tijdens de embryonale ontwikkeling en blijven aanwezig gedurende het leven. De dichtheid en activiteit van haarzakjes hangen af van factoren zoals locatie, genetica, hormonen en leeftijd. Hormonen, vooral androgenen, beïnvloeden welke zones groeicijfer vertonen en kunnen leiden tot verschillen in haargroei tussen lichaam en hoofd.

Werkelijkheid en onderzoek: haarzakjes bevatten stamcellen die in de bulge-regio aanwezig zijn en een rol spelen in regeneratie. In onderzoek en cosmetische geneeskunde dienen zij vaak als model voor haarregeneratie en als doelwit voor behandelingen tegen haaruitval.