haarverfprocessen

Haarverfprocessen verwijzen naar de chemische methoden waarmee de natuurlijke haarkleur kan worden gewijzigd. Er bestaan verschillende categorieën, waaronder permanente, semi-permanente, demi-permanente en tijdelijke haarverf. De keuze hangt af van gewenste duur, dekking van grijs, en haarconditie.

Bij oxidatieve (oxiderende) verf worden kleurstoffen in een ontwikkelaar (meestal waterstofperoxide) geactiveerd. De verf opent de haarschubben en dringt in de cortex, waar pigment wordt gevormd. Dit resulteert in een langere houdbaarheid, maar kan het haar chemisch beschadigen. Vaak wordt een twee-stappenproces toegepast: eerst bleken of lichtten, daarna toneren of kleuren.

Directe kleurstoffen (niet-oxiderend) depositeren pigment op de cuticula zonder substantieel in de cortex te reageren; deze kleuren vervagen meestal snel door wassen. Demi-permanente verf bevat zwakkere oxidatieve reacties dan permanente verf; de kleur blijft doorgaans enkele weken tot maanden en vervaagt geleidelijk.

Bleken of ontkleuren lift van natuurlijk pigment en is vaak noodzakelijk voor lichte tinten. Daarna kan toner of kleurlaag worden aangebracht om de gewenste toon te bereiken of om ongewenste tinten te neutraliseren (bijv. geel of oranje).

Voorbereiding en veiligheid: altijd een strand- of patchtest uitvoeren om allergische reacties te voorkomen. Een professional kan beoordeling doen van de conditie van het haar en passende procesparameters vaststellen. Na het verven is onderhoud met kleurbehoudende producten aan te raden om vervaging tegen te gaan.