groottebereik

Groottebereik is een term die verwijst naar het interval tussen de kleinste en grootste grootte die een systeem kan detecteren, produceren of hanteren. Het begrip wordt in verschillende vakgebieden gebruikt en helpt bij het specificeren van prestaties en compatibiliteit.

In meet- en instrumentatietoepassingen geeft de omvang van het groottebereik aan wat een instrument kan meten of verwerken. De grenzen bestaan uit een ondergrens en een bovengrens, bijvoorbeeld een beeldsensor met groottebereik van 1 mm tot 10 cm. De precieze grenzen beïnvloeden de resolutie, nauwkeurigheid en betrouwbaarheid over het bereik.

In productontwerp en productie verwijst het naar de maten waarvoor een deel of product geschikt is. Voor kleding gaat dit vaak over de beschikbare matenreeks van XS tot XXL, terwijl mechanische onderdelen een groottebereik kunnen hebben zoals 10–50 mm.

In biologische en ecologische contexten verwijst groottebereik naar de variatie in lichaamsomvang binnen een populatie of naar de omvang waarop een experiment of meting gericht is.

Bij standards en kwaliteitszorg worden groottebereiken vaak gedefinieerd met duidelijke onder- en bovengrenzen, plus toleranties en vereisten voor functionaliteit. Een juist gedefinieerd bereik voorkomt misverstanden tussen ontwerp, productie en gebruik en heeft invloed op kosten, prestaties en compatibiliteit.

Zie ook: maat, tolerantie, schaal, meetbereik.