geluidcompressie

Geluidcompressie is het proces waarbij een geluidssignaal kleiner wordt gemaakt door informatie te verwijderen of te beperken. De term wordt in de geluidsindustrie op twee manieren gebruikt: data- of audiocompressie en dynamische (of geluids)compressie.

Data- of audiocompressie richt zich op het verkleinen van de bestandsgrootte van geluid, met behoud van zo veel mogelijk hoorbare kwaliteit. Hierbij is onderscheid tussen lossless en lossy compressie. Lossless-codecs zoals FLAC of ALAC herschrijven de bits zodanig dat het oorspronkelijke signaal exact kan worden gereconstrueerd. Lossy-codecs zoals MP3, AAC of Opus verwijderen bepaalde audiosignaalcomponenten die bij mensen minder goed waarneembaar zijn, gebruikmakend van psycho-akoestische modellen en transformcodering met entropiecodering. Moderne codecs werken frame-gewijs en passen bitallocatie, kwantisatie en reconstructie toe om met lage bitrates een acceptabele luisterkwaliteit te bereiken. Toepassingen bevinden zich in muziek- en stemopnamen, streamingdiensten en digitale opslag.

Dynamische compressie beperkt de variatie in luidheid binnen een signaal door de gain te verlagen boven een bepaalde drempel. Een compressor gebruikt parameters zoals drempel (threshold), verhouding (ratio), knie (knee), aanvalstijd (attack) en hersteltijd (release), en vaak een makeup-gain. Het doel is een constantere luidheid, verbeterde verstaanbaarheid en het voorkomen van clipping. Veel toegepast in muziekproductie, mastering, live-geluid en omroepen, hoewel overmatige compressie het geluid onnatuurlijk kan laten klinken en artefacten kan veroorzaken.

Samengevat dient geluidcompressie zowel om opslag- en bandbreedte-eisen te verminderen als om de luisterervaring beter beheersbaar en consistent te maken.