ganglioncellenlaag

Ganglioncellenlaag, ook wel ganglioncellencouche genoemd, is de laag van het netvlies (retina) die zich bevindt direct boven de donkere geleidingslaag (koperen en foveale laag). In deze laag bevinden zich de axonen van de ganglioncellen, de belangrijkste uitgangskernen van het netvlies. De cellichamen van deze ganglioncellen hebben zich gevormd in de vorige, de "retinale plexuscellenlaag", en wanneer ze hun axonen vormen, migreren ze naar de ganglioncellenlaag voordat ze de oogkas uitgaan.

De ganglioncellen verzenden de visuele informatie via hun axonen, die samen de oogzenuw (nervus opticus) vormen, naar het hoofdbeen, het thalamus (specifiek de lateral geniculate nucleus), en uiteindelijk naar de visuele cortex. Er zijn verschillende subtypes van ganglioncellen, waaronder M-cellen (magnifiek), die gevoelig zijn voor snelle beweging, en P-cellen (parafin), die detail en kleurdetectie verzorgen. In de fovea, het centrale gezichtsgebied, zijn slechts een beperkt aantal ganglioncellen aanwezig, waardoor de fovea een zeer hoge resolutie heeft.

De ganglioncellenvoorzien in verschillende synapsen met de bipolair en horizontale cellen, die geïntegreerde informatie uit meerdere fotoreceptorklassen leveren. In het centrale regionale van het netvlies verbinden de vastvormde cellen de spanningsgeleidingslag met de zijsynapsen, wat zorgt voor fijnmaskerende informatieoverdracht.

Ziekten die de ganglioncellenlaag beïnvloeden omvatten glaucoom, waar verhoogde intraoculaire druk leidt tot een progressief optische zenuw-atrofie, en optische neuropathie van diverse oorzaken. Onderzoek naar regeneratie van ganglioncellen en psoriastyve behandelingelijk herstel is een actief onderzoeksveld binnen de neurooptologie.