fulltimeequivalenten

Fulltimeequivalenten is een maatstaf die in personeelsplanning en capaciteitsbeheer wordt gebruikt om arbeid te kwantificeren in termen van volledige arbeidstijd. In het Engels heet deze maatregel full-time equivalent (FTE); in het meervoud wordt doorgaans gesproken van fulltimeequivalenten. Een FTE vertegenwoordigt de arbeid die één volwaardige werknemer gedurende een afgesproken periode verricht, meestal een week of een jaar.

Berekening gebeurt door de totale gewerkte uren in de meetperiode te delen door de uren van een standaard vol dienstverband in die periode. Een veelgebruikte standaard is 40 uur per week, wat in een jaar neerkomt op circa 2.080 uren. Deelname van parttime medewerkers wordt zo omgezet naar een fractie van een FTE (bijv. 20 uur/week = 0,5 FTE als de standaard 40 uur/week is).

Doeleinden: FTE's worden toegepast bij HR-planning, capaciteitsplanning, begrotingen en servicelevel-afspraken om de benodigde hoeveelheid arbeid te bepalen. Voorbeeld: twee werknemers die elk 20 uur per week werken leveren samen 40 uur en vormen daarmee 1 FTE; een medewerker van 30 uur per week heeft 0,75 FTE bij een standaard van 40 uur.

Beperkingen en variatie: FTE meet alleen de hoeveelheid arbeid en niet de productiviteit, vaardigheden of takenverdeling. Verzuim en seizoenpatronen kunnen de effectieve arbeid beïnvloeden, en definities kunnen per organisatie verschillen; daarom is consistentie in toepassing cruciaal.