fotoafdrukken

Fotoafdrukken zijn fysieke reproducties van beelden op papier of ander substraat. Ze ontstaan via verschillende technieken en materialen en verschillen in uitstraling, duurzaamheid en formaat. Er zijn twee hoofdgroepen: traditionele fotografische prints die chemisch ontwikkeld worden in een laboratorium, en digitale prints die met een inkjetprinter op papier of kunststof worden gezet.

Bij digitale prints worden meestal pigment- of dye-inkt gebruikt. Pigmentinkt biedt doorgaans betere lichtbestendigheid en kleurechtheid over tijd; dye-inkten produceren vaak scherpere en fellere kleuren maar zijn minder bestand tegen vervaging bij blootstelling aan licht. Papieren opties omvatten resin-coated (RC) fotopapier en fiber-based (FB) papieren, elk met andere texturen en draagkracht. Afwerkingopties variëren van glossy en lustre tot matte en metallic. Prints kunnen borderless of met een witte rand uitgevoerd zijn.

Veelgebruikte formaten zijn 10x15 cm (4x6 inch), 13x18 cm, 20x30 cm, en voor grotere projecten A3+ en groter. Voor kwaliteit wordt vaak gewerkt met een resolutie van ongeveer 240 tot 300 ppi en met ICC-profielen en calibratie om kleurconsistentie te waarborgen.

Fotoafdrukken vereisen zorg voor lange levensduur: bewaar ze uit direct zonlicht, gebruik zuurvrije materialen, en vermijd vocht. Opslag in koude, droge omgevingen en framing achter UV-werend glas verlengt de houdbaarheid. Voor professionele toepassingen bestaan er gespecialiseerde labs die conform normen archiefwaardige prints leveren.