consolidatie

Consolidatie is het proces waarbij twee of meer afzonderlijke entiteiten of onderdelen worden samengebracht tot één geheel. In het bedrijfsleven verwijst consolidatie vaak naar fusie of reorganisatie: entiteiten kunnen samen een nieuw bedrijf vormen (fusie) of één entiteit kan een andere absorberen (overnamen).

Daarnaast is er financiële consolidatie: het samenvoegen van de financiële staten van een hoofdbedrijf en zijn dochterondernemingen tot één geconsolideerde jaarrekening, volgens relevante accountingstandaarden zoals IFRS of GAAP, waarbij onderlinge transacties en intercompany saldi worden geëlimineerd.

Schuld- of leningsconsolidatie houdt in dat meerdere schulden worden samengevoegd tot één lening met een uniforme aflossings- en renteplanning, vaak met het doel de afhandeling te vereenvoudigen en mogelijk de kosten te verlagen.

Andere vormen van consolidatie komen voor op bestuurlijk of territoriaal gebied, zoals gemeentelijke consolidatie waarbij kleinere gemeenten samen worden gevoegd, en op operationeel vlak door het centraliseren van ondersteunende functies als inkoop en administratie binnen een groep organisaties.

Motieven voor consolidatie zijn onder meer schaalvergroting, kostenreductie, betere inzet van kapitaal en vereenvoudiging van governance en besluitvorming. Nadelen kunnen reorganisatiekosten, verlies van autonomie en culturele fricties zijn.

Het proces omvat strategische beoordeling, due diligence, waardering, onderhandelingen, reglementaire toetsing door toezichthouders en uiteindelijk integratieplanning en uitvoering.

Regelgeving en verslaggeving: bij fusies en overnames spelen antitrust- en fusiecontroles een rol, terwijl consolidatie in de accounting vereist dat alle entiteiten als één groep worden weergegeven volgens de geldende normen, met eliminaties voor intercompany transacties.

Etymologie: consolidatie stamt uit het Franse consolidatie, met wortels in het Latijn consolidare.