beroepsstandaard

Een beroepsstandaard is een document dat de kerncompetenties, vakkennis, vaardigheden en professionele houding beschrijft die nodig zijn om een bepaald beroep bekwaam uit te oefenen. Het geeft een duidelijke beschrijving van wat iemand in de praktijk moet kunnen doen en welke normen gelden voor kwaliteit, integriteit en vakmatige ontwikkeling.

Een beroepsstandaard bevat doorgaans de scope van het beroep, kerntaken en bijbehorende prestatiecriteria, benodigde kennis en vaardigheden, en eisen ten aanzien van professionele ethiek en continue professionele ontwikkeling. Het dient als referentiekader voor onderwijs- en opleidingsontwerp, beoordeling en certificering, en voor loopbaan- en kwaliteitszorg binnen een sector.

De ontwikkeling van een beroepsstandaard gebeurt meestal door sectorale organisaties, beroepsverenigingen, onderwijs- en trainingsinstellingen in samenwerking met werkgevers en werknemers, soms met betrokkenheid van toezichthouders of accreditatie-instanties. Het proces richt zich op actuele beroepspraktijk en toekomstige ontwikkelingen, zodat de standaard tijdig kan worden aangepast.

Beroepsstandaarden worden vaak afgeleid van of geïntegreerd met nationale of sectorale kwalificatiekaders en kunnen bijdragen aan de uniformiteit van diploma’s, certificaten en beroepskwalificaties. Ze kunnen vrijwillig zijn, maar in sommige sectoren fungeren ze als vereiste referenties voor accreditering, licenties of subsidievoorwaarden. Door hun neutraliteit en specificiteit vormen ze een houvast voor professionals, opleiders en werkgevers bij onderwijs, selectie en kwaliteitsbewaking.