Vibroprestatie

Vibroprestatie is een engineeringterm die beschrijft hoe een systeem, constructie of component functioneert onder trillingen. Het combineert de dynamische respons met eisen op het gebied van betrouwbaarheid, veiligheid en gebruikscomfort. Het begrip geldt voor zowel vaste als bewegende voorwerpen en kan in ontwerp, productie en onderhoud van belang zijn.

Belangrijke concepten zijn natuurlijke frequenties en modi, demping, massa en stijfheid, en de mate van trillingsisolatie. Resonantie ontstaat wanneer een aandrijving overeenkomt met een natuurlijke frequentie en kan schade of onbetrouwbaarheid veroorzaken. Een goede vibroprestatie vereist een marge tussen operationele en exciterfrequenties en effectieve demping of isolatie.

Evaluatie gebeurt via metingen en modellen. Veelgebruikte technieken zijn modal analysis en FRF-metingen, sinusoïdale en random vibratietesten, accelerometermetingen en laser-vibrometrie. Door eindige-elementen (FEM) en dynamische simulaties kan men kritieke frequenties, trillingsniveaus en de effectiviteit van demping voorspellen.

Toepassingen zijn onder meer in automotive, lucht- en ruimtevaart, bouw en consumentenelektronica. Goede vibroprestatie verhoogt betrouwbaarheid, veiligheid en comfort en verlengt de levensduur van onderdelen door slijtage en falen te verminderen.

Vibroprestatie wordt doorgaans getoetst aan internationale normen en richtlijnen voor vibrotesten en metingen van ISO en IEC. Deze normen beschrijven testopstellingen, meetpunten en analysemethoden voor diverse toepassingen.