Variereer

Variereer is geen standaard vorm in het Nederlands. De correcte infinitief van het werkwoord is variëren, met variëren als de basisbetekenis: veranderen, afwisselen of afwijken binnen een bereik. In zinnen kan variëren ook betekenen dat iets niet constant is en varieert over tijd, hoeveelheid of omstandigheden.

Etymologie en betekenis. Variëren komt van het Franse varier en uiteindelijk van Latijn varius, wat verschillend of veranderlijk betekent. In het moderne Nederlands wordt variëren gebruikt om het idee van verschil of variatie uit te drukken, bijvoorbeeld bij waardes, eigenschappen of uitvoeringen die niet identiek zijn.

Spelling en status. De vorm variereer komt niet voor in standaardwoordenboeken en wordt over het algemeen als afwijkende of niet-aanbevolen spelling gezien. De imperatieve vorm van variëren is varieer (u: varieert u), en de infinitief is variëren. Als iemand “variereer” heeft geschreven, is dat meestal een typfout of een informele/verschijningsvorm die niet bij formeel taalgebruik hoort.

Gebruik en voorbeelden. Variëren wordt toegepast in zowel alledaags taalgebruik als vakjargon. Voorbeelden: de resultaten variëren van 5 tot 20; de temperaturen variëren door de dag heen; de toon van de muziek kan variëren gedurende een stuk. In data-analyse en statistiek spreken men van variatie of variëren van metingen over steekproeven. Synoniemen zijn afwisselen, verschillen, schommelen.

Samenvatting. Variereer is geen erkende standaardvorm; gebruik variëren voor de infinitief en varieer voor de imperatieve enkelvoud. Het woord drukt het idee van verandering of variatie uit en komt breed voor in taal en vakgebieden.