Tijdtoename

Tijdtoename is een term die letterlijk “toename van tijd” betekent. In meerdere vakgebieden wordt hij gebruikt om een patroon te beschrijven waarbij een tijdsduur of tijdgerelateerde meting langer wordt naarmate een andere variabele toeneemt of na verloop van tijd. Het begrip is daarmee niet gebonden aan één discipline, maar verwijst naar de algemene neiging dat processen langer duren onder bepaalde omstandigheden.

In de informatica en softwareontwikkeling kan tijdtoename optreden wanneer de uitvoertijd van programma's of algoritmen toeneemt met de invoergrootte, de systeembelasting of geheugenverbruik. In logistiek en productie kunnen wachttijden en levertijden toenemen tijdens drukke periodes door congestie in netwerken, processen of capaciteitstekorten. In de natuurwetenschappen en scheikunde kan tijdtoename voorkomen bij reacties of processen die vertraagd verlopen door factoren zoals temperatuur, veroudering of veranderingen in de omgeving.

Metingen en analyse van tijdtoename gebeuren door de tijdsduur T te modelleren als functie van een variabele x, of door dT/dx en dT/dt te berekenen. Regressie-, tijdreeksanalyse- en survivalanalyse zijn gangbare methoden om trends te identificeren en de gevolgen voor betrouwbaarheid en planning te beoordelen.

Oorzaken bestaan uit toegenomen complexiteit, veroudering, beperkte bronnen, inefficiënte processen en externe factoren zoals temperatuur. De implicaties kunnen variëren van onzekerheden in planning en hogere kosten tot slechtere prestatiedoelen en minder efficiënte systemen.

Gerelateerde concepten zijn vertraging, latency en tijdsverlenging.