Stereokamerasystemen

Stereokamerasystemen, ook wel bekend als stereoscopische camerasystemen, maken gebruik van twee of meer camera's om een driedimensionaal (3D) beeld te creëren. Deze systemen bootsen de manier na waarop menselijke ogen diepte waarnemen door vanuit twee verschillende gezichtspunten een scène te observeren.

De twee camera's, vaak aangeduid als de linker- en rechtercamera, zijn meestal naast elkaar geplaatst met een specifieke afstand tussen hen, vergelijkbaar met de interpupillaire afstand bij mensen. Door de beelden van deze twee camera's te combineren, kan software de parallax, het verschil in positie van een object zoals gezien door elk oog, berekenen. Deze parallaxinformatie wordt vervolgens gebruikt om diepte-informatie te extraheren en een 3D-weergave te reconstrueren.

Stereokamerasystemen vinden diverse toepassingen. In de robotica worden ze gebruikt voor navigatie, objectherkenning en het uitvoeren van taken die precisie in de ruimte vereisen. In de virtual reality (VR) en augmented reality (AR) technologieën zijn ze essentieel voor het creëren van meeslepende en interactieve 3D-ervaringen. Ook in de film- en fotografie-industrie worden ze ingezet om 3D-content te produceren. Verder worden ze toegepast in de medische beeldvorming, surveillance en autonome voertuigtechnologie om een beter begrip van de omgeving te verkrijgen. De nauwkeurigheid en effectiviteit van een stereokamerasysteem hangen af van factoren zoals de cameraresolutie, de afstand tussen de camera's en de gebruikte kalibratie- en reconstructie-algoritmes.