Signaalkabels

Signaalkabels zijn elektrische kabels die speciaal zijn ontworpen om signalen te dragen met een laag vermogensniveau. Ze worden gebruikt om analoge of digitale signalen te transporteren, zoals sensorgegevens, bedieningscommando’s, audiosignalen of videogegevens. In tegenstelling tot krachtkabels zijn signaalkabels gericht op signaalintegriteit en weinig elektromagnetische ruis, en leveren ze doorgaans beperkte vermogens.

Constructie en varianten: signaalkabels bestaan vaak uit meerdere geleiders met isolatie, soms een afscherming en een buitenmantel. Afscherming (folië, gevlochten metaal) beperkt elektromagnetische interferentie, terwijl twisted pair-kabels ruis en crosstalk verminderen. Coaxial kabels bieden een hoge afscherming en een karakteristieke impedantie voor een stabiel signaal, bijvoorbeeld 50 of 75 ohm afhankelijk van het type.

Veelvoorkomende types zijn twisted pair (UTP/STP) voor datacommunicatie en sensornetwerken, coaxkabels voor videotoepassingen en RF-signalen, en diverse kabeltypes binnen audio- en videotechniek (bijvoorbeeld kabels met RCA-, XLR- of 3,5 mm-connectoren). Voor data kan men ook kabelsystemen met standaarden zoals Ethernet, USB of CAN-bus tegenkomen, elk met eigen impedantie en connectoren.

Toepassingen en selectie: bij het kiezen van een signaalkabel let men op bandbreedte of datasnelheid, impedantie, shielding, connectortype, kabeldiameter en milieufactoren zoals temperatuurbestendigheid en vocht. Voor installatie gelden normen en lokale regels; kabels moeten correct worden geaard, gemarkeerd en beschermd tegen mechanische belasting.

Onderhoud en best practices: controleer kabels op beschadigingen, signaalverlies of slijtage. Houd signaalkabels gescheiden van hoogspanningskabels, gebruik ferrietkernen waar EMI mogelijk is, en vervang verouderde of beschadigde kabels tijdig.